على عسكرى عليهما السّلام نوشت : مردى وصىّ مردى بود و در گذشت ، و به مردى ديگر وصيّت كرده بود ، در اين صورت آيا تكاليف وصايت كسى كه اين مرد وصى او بوده متوجّه او مىشود ؟ امام عليه السّلام در پاسخ نوشت : در صورتى كه موصى حقوق واجبى بر ذمّه داشته ، و أداء آن را به او وصيّت كرده ، و او آنها را اخراج ننموده لازم است كه براى اخراج آنها وصيّت كند . إن شاء الله . شرح : « پاره اى از فقها اين خبر را حمل كرده‌اند به موردى كه موصى اجازه داده باشد كه وصىّ اگر خود نتوانست وصيّت را انجام دهد وصيّت كند ديگرى عمل كند ، و پاره اى گفته‌اند بهتر است از وليّ فقيه و ورثه وصى دوّم كسب اجازه كند در انجام وصيّت موصى اوّل » . باب كسى كه چيزى از مال خود را براى ديگرى وصيّت كند ، و آنگاه بخطا كشته شود 5536 - عاصم بن حميد ، از محمّد بن قيس روايت كرده است كه گفت : به آن امام ( باقر عليه السّلام ) معروض داشتم : مردى براى مردى چيزى از مال خود ، ثلث يا ربع مال را وصيّت مىكند ، ولى آن مرد - يعنى موصى - از روى خطا كشته مىشود . پس امام فرمود : اين وصيّت هم از اصل مالش ، هم از ديه اش تنفيذ مىشود . شرح : « سؤال از اين جهت است كه آيا ديهء قتل خطا را هم جزء مال موصى به حساب آرند يا نه ، چون هنگام وصيّت ديه جزء مال نبوده ، و آيا ورثه مىتوانند ديه را ببخشند بدون اذن موصى له يا نه ، از پاسخ امام عليه السّلام جواب آن آشكار است كه جزء مال است و موصى له حقّ دارد » .